Peña Foratata; via CACHORRITO, 180m, 6c+ (6a/A1 obl)
Bide hau aurretik ikusita genuen; Ager-en bidea irekitako bi nesken beste bide bat egin genuenean (“Esperando el parche de morfina”) eta hainbeste gustatu zitzaigunez, hau ere egin nahi izan genuen. Baina orduan graduen inguruko informazio gutxi zegoen sarean. Orain informazio gehiago dago eta oraingoan ez genuen bitan pentsatu.
Esta vía ya la teníamos vista, porque en Ager hicimos una vía de las mismas aperturistas (“Esperando el parche de morfina”) y nos gustó tanto, que cuando vimos que habían abierto esta queríamos hacerla. Pero aquella vez había poca información acerca de los grados. Ahora hay mas info en la red y gracias a ella nos animamos a hacerla.
Siete ere etortzera animatu zen. Reseña bidali genionean, inguruko beste bide bat proposatzea pentsatu zuen, baina gu ezagututa, bazekien ez genuela bidea aldatuko. Beraz, bidea kateatzeko gogoarekin baino, gurekin eguna pasatzeko ilusioarekin, etortzera animatu zen.
Siete también se animó a venir. Cuando le pasamos la reseña se le pasó por la cabeza ofrecernos otra vía de la zona, pero conociéndonos, sabía que no íbamos a cambiar de vía. Así que, con más ilusión de pasar el día con nosotras, que con ganas de encadenar la vía, se animó a venir.
Bidea hiruroi asko gustatu zitzaigun; bakoitzak gauza batengatik edo bestearengatik gozatu zuen. Siete lehen R-ra iritsi zen esanez…: «Neskak, rapelatu eta behean itxarongo zaituztet». Baina gailurrera gurekin batera ailegatu zenean irribarre ikaragarria zuen. Ido, bidea kateatzea besterik ez zuen buruan, eta gailurrean bere irribarrea gehitu zion Sieterenari. Eta nik, reseñan graduak ikusita, goitik aterako ginenik batere argi ez nuenez, gailurrean elkartu ginenean, haiekin bat egin nuen irrifar laranja bat margotuz egunari.
Lehenengo luzea oso-oso polita da. Berotu gabe harrapatzen zaitu, baina adi eskalatu beharra dago: bilatu, friend-ak jarri, enpotratu, gorputza tolestu, …
El L1 es guapisimo. Te pilla sin calentar pero hay que ir concentrada, mirando, poniendo cacharros, empotro aquí, me retuerzo palla, …
Bigarrena eta hirugarrena txapa gehien dituztenak dira. Txapaz-txapa joanda ondo egiten da. Lekuren batean arroka auskor dago, baina ondo txapatuta dago eta beti aurkitzen da aurrera jarraitzeko aukera ona.
El segundo y tercero son los que más chapas tienen. Hay que ir escalando de chapa en chapa, y se hace bien. En algún sitio la roca está laminada tipo hojaldre, pero está bien chapada y siempre encuentras buena opción de presa.
Laugarren luzean ere arrokari adi eta kontzentratuta joan beharra dago; bidea eta aukerarik onena bilatuz… Oso pauso politak ditu.
En el cuarto largo también hay que ir atenta a la roca y concentrada, buscando el camino, la mejor opción, … Tiene unos pasos muy bonitos.
Bosgarren luzea hoberena da! Edo lehen unetik gorputzean zirrara gehien sortzen ziguna. Ti-ta batean hirurak hurrengo R-an geunden, emozio desberdinekin: batena luzea irekitzearena, bestea luzea egitearena eta bestea luzea kateatzearena.
¡El quinto largo es el largo estrella! O el que más nos rondaba por todo el cuerpo desde el primer momento. En un ti-ta estábamos las tres en la R con emociones completamente diferentes; una por abrir el largo, la otra por pasarlo y la otra por encadenarlo.
Al último largo le habíamos dado tan poca importancia que nos gusto mucho (a alguna más que a otras). Al final la roca estaba un poco de ir con cuidado, pero aquí también hay chapas puestas en buenos sitios.
R guztiek paraboltak dituzte (batzuek rapelatzeko eraztunak ere) eta haietatik rapel eginez jaitsi daiteke, baina gu oinez jaitsi ginen.
Las Rs tienen todas parabolts (algunas tienen argollas) y se podría bajar de ella rapelando, pero bajamos andando.
Peña Solano; vía JONQUILLE
Esta via se encuentra en la misma pared que el "Diedro Sajuma". La via nos gusto, sobre todo el inicio del L1, el segundo y cuarto largo; el cuarto es muuuuuy guapo.
Bidean parabolt batzuk daude eta ez dauden tokietan frienak sartzeko aukera dago. Jeitsiera bidetik rapelatuz egiten da.
En la via hay algun parabolt (bastantes) y donde no los hay, hay opcion de proteger con friends.
Argazkirik ez omen genuen atera, edo ez ditugu topatzen, baina sarean (Gaton, Txasti, ...) badaude bidearen argazki batzuk
Esta vez no debimos de sacar fotos, o no sabemos donde estan, pe
ro en la red (Gaton, Txasti, ...) se encuentran fotos y mas info de la via.








No hay comentarios:
Publicar un comentario